Wszystko na swoim miejscu… RADIOHEAD, 24th czerwiec, Victoria Park, Londyn
Calkiem normalnie . Kurteczka dzinsowa Yorka i kaptur Greenwooda.
Zaczeli jak zaczyna sie Tecza. Zwisaja wielkie rury ze sceny. Wbijaja sie w scene. Panuje zielone swiatlo. Ich oszczędny system oświetlajacy poraża nawet przy dziennym swietle, nie eksplozja a raczej magicznym zestawieniem Na razie gapimy sie na ekran za ich plecami. Kilkukolorowe obrazy muzykow. Migajace, nigdy nie pokazujace zbyt wiele calosci. Przechodzace obrazy do naszego mózgu z predkoscia 15 step na sekunde.
Jak by przyjzec sie subkulturze muzycznej fanow, to zdaje sobie sparwe ze zdefiniowac fana radiohead po ubiorze bedzie wrecz niemozliwe. To sa ludzie ulicy i przezyc. Niby tacy sami jak wszyscy , a jednak wyjatkowi.
Pierwsze doswiadczenie w tym dniu - emocjonalna koncentracja. Nigdy nie bedzie radiohead nalezal do mistrzow odgrywania jak z plyt. Moze uklady utworow beda takie same, ale wersja kazdego koncertu inna. Czujemy jak popadamy w jakas melancholijnosc. Na razie nie pozwalaja nam na histerie. Ale histeria przyjdzie pod koniec. Leniwie snuja swoje opowiesci. Duzo zagrali utworow lepiacych sie do duszy i slizgajace sie jak robak po ciele. Jakas taka automatyka transowa w Nathional Anthem i jednostajna czerwien migoczaca na scenie
everyone around here/everyone is so near/it’s holding on
Na razie sie rozpedzaja , ale ciagle nierowno w motoryce. Uklad utworow raz przyspiesza raz zwalnia. Mamy Pyramid Song i unosimy sie w morskie glebiny, w tej rozswietlonej niebieskosci tym razem sceny. To jest koncert wolnych melancholijnych piosenek. Nie oczekujmy powtórki z DVD Live in Astoria z 94′. Tu mozna zamknać oczy i sie nie zgubic. Pojawiaja sie lzy? Niech plyna. Wspomnienia jak walec wbijaja w ziemie? Niech sprasuja, abyś sie musial jeszcze bardziej starac, zeby podnieść i nadmuchac swoje cialo do proporcji ziemskiego insekta zwanego okazjonalnie czlowiekiem.
In rainbows sluchalem przez caly zeszly grudzien. Plyta stala sie dla mnie moja kolęda , soundtrackiem do podczas pakowania prezentow dla bliskich. Wlasnie wtedy zamawialem bilety dla przyjaciol. Prezent oddalony w czasie. I jest ed i dominik, i pajak z ania, i elka z harrym, jest raku , ktory doswiadczac bedzie kosmicznych przezyc dzien pozniej… i jest tak jak powinno byc od czasu do czasu w swiecie , gdzie niewiele zostaje czasu na to zeby cieszyc sie wspolnym przebywaniem.
Jaka schizofrenia podczas The Gloaming! Drgawki i taniec ,mistyka na scenie i przed scena. Idol i wyznawcy. Kult szamanskiego obledu, mechaniczna pomarancza bez kwasnej skorki, muzyka radioglowych jak sok cytryny cierpki, ale oferujacy cale bogactwo witaminowe. I my spijamy ten nektar. Utwor po utworze, plyta po płycie, koncert po koncercie..dekada po dekadzie.
Wnosza kotly. Znak ze There There. jedna gitara tez potrafi zalatwic sprawe. Thom kaznodzieja ktory przypomina nam spojnie prawdy , ktore juz poznalismy, ale jeszcze nikt tak nie ubral w slowa… “just because you feel it doesnt mean it’s there“. Potem zagrali tylko jeden numer ktory powalil na lopatki niejednego malkontenta . Pojawia sie Just . Skomlejac leje nam deszczyk przekory :
One day he’ll get to you
And teach you how to be a holy cow
You do it to yourself, you do
And that’s what really hurts
Is that you do it to yourself
Just you and no-one else
You do it to yourself !!!
Wreszcie supernova wleciala w galaktyczna. Ale potem wychamowuja… wija sie dzwieki . Oni sa mistrzami ceremoni. Sprobuj podac swoja ulubiona piosenke Radioglowych. Niemozliwe. Lepiej mowic ze wszystkie, bo to jest większa prawda. Ale koncert powinien być jednak szalećństwem, a tego dnia mileismy stosunek przerywany, ale oczywiscie ze z koncowym spelnieniem, wiec za bardzo sie nie martwie 
W okolicach Everything In the Right Place zaczelo zacząło zmierz przejmowac wladze. W otoczeniu ciemnosci znikaj sasiedzi mowiacy nadmiernie . Nie, panowie to nie jest miejsce na rozmowy…Mowie ciche, ale wymowne “pssyyyttt”. To drażni wiem to, zwlaszcza koos , kto mowie, “czy ty wiesz kim ja jestem??!!| ..a ja mam to gdzies… liczy sie muzyka. Odwdzieczam sie, bo nie jestem miekki kolega.
Najgorszy utwor to zdecydowane Bangers & Mash. Zupelnie bez polotu. Najlepszy The Tourist z tym wiecznym “hey man, slow down, slow down,idiot, slow down” i mistrzowska solowka Jonny’ ego.
Bisy. Do pianina panie York. Cymbal Rush z Eraser’a. Eh jak ten pan pieknie potrafi minimalnymi zdolnosciami zagrać wszystko. Jeszcze chwile potem Thom pokazal oblicze z bliska dla wszystkich. Do kamery nad mikrofonem. Z tymi wyłupiastymi oczami z grymasem stażowego angielskiego freaka, co zrodzilo niewatpliwie usmiech wsrod publicznosci. Zakonczyli Idioteque. Rytmicznosc nowej dyskoteki “mobiles skwrking/mobiles chirping/take the money run/take the money and run!”… I to byl koniec przy oklaskach. Żeby zespoł zrozumiec trzeba byc chyba na przynajmniej paru koncertach z każdej trasy. Żeby przezyc ten swoj wymarzony koncert , trzeba miec szczeście by sie wstrzelic w miejsce i czas. Można tylko zazdrościc, ze dzien pozniej dostarczyli publicznosci chyba wiekrzych wrazen grajac Lucky, the Bends, My Iron Lung, Karma Police czy 2+2=5 i ten ulubiony przez wszystkich Paranoid Android...(Raku ty szczesciażu cholerny!)….well, cóż powiedziec. To byl piekny wieczór. Pamietajmy, nie narzekajmy. Muzyka , piekno przyjazni dusz naszych…i cokolwiek tam sobie chcecie - dodajcie - bedzie prawdziwie. Nie wyobrażajcie sobie za wiele - jestesmy na koncercie radiohead. Tak jak byc powinno.
Osobiscie to dla mnie to tylko mozna zakonczyc…..EVERYTHING IN THE RIGHT PLAaaaaaaaaaaCE !!! and right time…of course
Radiohead set list:
Tuesday 24 czerwiec
1. 15 Step
2. Bodysnatchers
3. All I Need
4. National Anthem
5. Pyramid Song
6. Nude
7. Weird Fishes/Arpeggi
8. The Gloaming
9. Dollars & Cents
10. Faust Arp
11. There There
12. Just
13. Climbing Up The Walls
14. Reckoner
15. Everything In Its Right Place
16. How To Disappear Completely
17. Jigsaw Falling Into Place
18. Videotape
19. Airbag
20. Bangers and Mash
21. Planet Telex
22. The Tourist
23. Cymbal Rush
24. You And Whose Army?
25. Idioteque
cd nastapi
dodane: 12-07-2008 ... przez: levy ... jako muzyczne, myśli czyste, promieniste ...